ਕਿਸੇ ਵੀ ਅੱਧ-ਖਿੜੀ ਕੋਂਪਲ ਵਾਂਗ ਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਰਚਨਾਵਾਂ| ਆਸ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪ ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਖਿੜਨਾ ਸਿਖਾਵੇਗਾ | ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਪਈ ਤ੍ਰੇਲ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ ਨਿਰਮਲ ਪਿਆਰ ਦਿੰਦੇ ਰਿਹਨਾ | ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਬੇਸ਼ - ਕੀਮਤੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁਝਾਵਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ.....ਰੇਨੂ ਨਈਅਰ
Tuesday, September 13, 2011
इसी जग में कहीं, रस्मों से परे
लफ़्ज़ों में कहीं, कसमों से परे
चलो हम भी मिलें जिस्मों से परे
जहां आसमान के दरिया में
इक कंकर दे कर मारूँ मैं
फिर तारे झर-झर कर के गिरें
और चाँद को दिल में उतारूं मैं
रस्मों से परे, कसमों से परे
लफ़्ज़ों में कहीं, सपनों में कहीं
चलो हम भी मिलें, जिस्मों से परे
जहां कैनवास के रंगों में
तुम मुझको उतार के ले आओ
मैं रोज़ सफ़र में रहती हूँ
तुम मुझ को पुकार के ले आओ
लफ़्ज़ों में कहीं, सपनों में कहीं
रस्मों से परे, कसमों से परे
चलो हम भी मिलें, जिस्मों से परे
तुम अपने लफ़्ज़ों में छुप कर
रेशम में पिरो लेना मुझको
और अपने प्यार की बारिश में
थोडा सा भिगो देना मुझको
यूं ही चलते हम चले जाएँगे
गैरों से परे, अपनों से परे
रस्मों से परे, कसमों से परे
लफ़्ज़ों में कहीं, सपनों में कहीं
चलो हम भी मिलें, जिस्मों से परे
-रेनू-
Wednesday, May 12, 2010
ਪਰਛਾਵੇਂ
ਪਰਛਾਵੇਂ
ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਜੂਦ ਦੇ
ਨਾਲ-ਨਾਲ
ਤੁਰਦੇ ਪਰਛਾਂਵੇਂ
ਹਨੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ
ਸਾਥ ਛੱਡਣ ਲਈ
ਬਦਨਾਮ ਪਰਛਾਂਵੇ
ਪਰ
ਕੋਈ ਪਰਛਾਂਵਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸੇ
ਕਿ
ਕੀ ਹਨੇਰੇ
ਪਰਛਾਵਿਆਂ ਦੀ
ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਨੇ??
Tuesday, April 6, 2010
ਸੰਸਾਰ ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ
ਇੱਕ ਰਾਤ ਸੀ ਸਿਆਹੀ
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਕਰਦਿਆਂ ਵਾਹੀ
ਸੀ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਲੱਗਿਆ
ਸੰਸਾਰ ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ
ਕੰਡਿਆਂ ਨਾ' ਪਿਆਰ ਪਾਇਆ
ਹਰ ਚੋਭ ਨੂੰ ਹੰਡਾਇਆ
ਬੜਾ ਹੀ ਖੂਬਸੂਰਤ
ਸੰਸਾਰ ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ
ਕੰਡੇ ਰਹੇ ਵਿਚਾਰੇ
ਫੁੱਲ ਹੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ
ਹੈ ਕੌਣ ਏਸ ਜਗ ਤੇ
ਦਿਲਦਾਰ ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ
ਫੁੱਲ ਸੀ ਸਦਾ ਪਰਾਏ
ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਕੰਡੇ ਆਏ
ਖੁਦ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਬਣਾਇਆ
ਹਕ਼ਦਾਰ ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ
ਪੋਟੇ ਚੋਂ ਖੂਨ ਸਿੰਮਦਾ
ਮਿੱਟੀ 'ਚ ਰਿਹਾ ਰਮਦਾ
ਔਖਾ ਬੜਾ ਨਿਭਾਨਾ
ਮੋਹ-ਪਿਆਰ ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ
ਕੰਡੇ 'ਚ ਜੋ ਸਬਰ ਹੈ
ਉਹੀ ਜੀਣ ਦਾ ਹੁਨਰ ਹੈ
ਕੰਡੇ ਨੇ ਯਾਰ ਮੇਰੇ
ਮੈਂ ਯਾਰ ਕੰਡਿਆ ਦਾ
Thursday, January 28, 2010
ਸੁਨੇਹਾ
ਨਵੀਆਂ ਉਮੰਗਾਂ
ਨਵੇਂ ਚਾਅ
ਨਵੇਂ ਸੰਕਲਪ
ਨਵੀਂਆਂ ਸ਼ੁਰੁਆਤਾਂ
ਨਵਾਂ ਸਾਲ
ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ
ਜੀਵਨ ਦੇ
ਨਵੇਂ ਉਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਅ
ਨਵੇਂ ਸੰਘਰਸ਼
ਅਤੇ
ਨਵੇਂ ਸਿਰਜਨ ਦੇ ਨਾਮ ...
Monday, November 9, 2009
ਅੰਤਿਮ ਅਰਦਾਸ
ਐ ਰੂਹੋ !
ਐ ਵਿਛੜੀਓ ਰੂਹੋ !!
ਤੁਹਾਡਾ ਇੰਝ ਬਾਰ ਬਾਰ
ਮੇਰੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਨਾ
ਸਾਬਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਫ਼ਰਜ਼
ਅਜੇ ਬਾਕੀ ਹੈ
ਅੱਜ ਜੋ ਮੈਂ
ਆਯੋਜਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਦ
ਤੁਹਾਡੇ ਮੇਰੇ ਸਭ ਲੈਣ ਦੇਣ
ਮੁੱਕ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ
ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੁਹਾਡੀ ਵਰਗੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ
ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਖਸ਼ੇ
ਆਪਣੀ ਚਰਣੀਂ ਲਾਵੇ
ਆਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ
ਮੇਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ
ਅੰਤਿਮ ਅਰਦਾਸ!!
Wednesday, September 16, 2009
ਤੇਰੀ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੇਲੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚੋ ਮਨਫੀ ਹੋ ਕੇ
ਤੇਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ਬੋਈਆਂ ਨਾਲ
ਜੋੜ ਘਟਾਓ ਕਰਦੀ
ਮਹਿਕ ਉਠਦੀ ਹਾਂ
ਤੇਰੀ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੇਲੇ
ਤੇਰੇ ਖਿਆਲਾਂ ਤੋਂ ਅਲਾਵਾ
ਕੋਈ ਹੋਰ ਖਿਆਲ ਜਦ ਵੀ
ਮੇਰੇ ਜ਼ਹਿਨ ਦੀ ਲਛਮਣ ਰੇਖਾ
ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਭਸਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਖੁਦ ਹੀ, ਜਲ ਕੇ
ਤੇਰੀ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੇਲੇ
ਤੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਸੁਫਨਿਆਂ ਨੂੰ
ਮੈਂ ਸਲਾਈਆਂ ਤੇ ਜੋੜੇ ਜੋੜੇ ਵਾਂਗ ਬੁਣ
ਤੇਰੀ ਹਕੀਕਤਾਂ ਦੇ ਮੇਚ ਦਾ
ਕਰ ਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ
ਤੇਰੀ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੇਲੇ
ਕਾਲੀਆਂ ਘਣਘੋਰ ਘਟਾਵਾਂ
ਕਈ ਵਾਰ ਅੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ
ਵੱਸ ਵੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ
ਪਰ ਮਨ-ਮਯੂਰ
ਪੈਲਾਂ ਜਰੂਰ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਤੇਰੀ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੇਲੇ
ਸੰਧੂਰੀ ਸ਼ਾਮ ਢਲਦੇ ਢਲਦੇ
ਮੱਸਿਆ ਦੀ ਕਾਲੀ ਰਾਤ ਵਿਚ
ਬੜੀ ਵਾਰੀ ਤਬਦੀਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਪਰ ਉਹੀ ਸੰਧੂਰੀ ਰੰਗ
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ
ਮੇਰੇ ਬੂਹੇ
ਦਸਤਕ ਜਰੂਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਤੇਰੀ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੇਲੇ
ਤੇਰੇ ਪਾਏ ਪੂਰਨਿਆਂ ਤੇ
ਇੰਨ ਬਿੰਨ ਲਿਖਣ ਦੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਚ
ਕਈ ਵਾਰ ਮੇਰੀ ਕਲਾਮ
ਬਹਿਕ ਵੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਪਰ ਤੇਰੇ ਪਾਏ ਪੂਰਨੇ
ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਵਾਰ
ਸੇਧ ਦਿੰਦੇ ਨੇ
ਤੇਰੀ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੇਲੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ
ਤਿਤਲੀਆਂ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਨੂੰ
ਤੇਰੀ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਬੇਵਸੀ ਦਾ
ਜਾਲ ਪਾ ਕੇ
ਕੋਨੇ ਲੱਗ ਕੇ ਬਹਿਨ ਨੂੰ
ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ
ਪਰ ਤਿਤਲੀਆਂ ਦੇ ਪਰ
ਆਪਣੀ ਹੀ ਕਿਸੇ ਬੇਵਸੀ ਨੂੰ
ਫੜਫੜਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ
ਤੇਰੀ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੇਲੇ
ਮਨ ਦੇ ਕੈਨਵਸ ਤੇ
ਮੁੱਠਾਂ ਭਰ ਭਰ ਰੰਗੇ ਰੋੜਦੀ ਹਾਂ
ਤੇ ਅਚਨਚੇਤ ਜਿਹੇ ਹੀ
ਤੇਰੀ ਹੀ ਤਸਵੀਰ ਉਭਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ
ਕਸਤੂਰੀ ਦਾ ਵਾਸ ਤਾਂ
ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਫੇਰ ਪਤਾ ਨੀ ਕਿਓਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ
ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ 'ਚ
ਖਿਆਲਾਂ 'ਚ
ਹੰਝੂਆਂ 'ਚ
ਹਾਸਿਆਂ 'ਚ
ਰੰਗਾਂ 'ਚ
ਹਰਫਾਂ 'ਚ
ਭਾਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ
ਤੇਰੀ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੇਲੇ ........
Thursday, June 11, 2009
ਮੌਲਾ ਜੇ ਤੌਫੀਕ ਦੇਵੇ............
ਸੰਗਦੀ ਸੰਗਾਉਂਦੀ ਮਿਲੀ
ਰਵਾਉਂਦੀ ਜਾਂ ਹਸਾਉਂਦੀ ਮਿਲੀ
ਖ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ
ਪੱਤੀਆਂ ਸਜਾਉਂਦੀ ਮਿਲੀ
ਯਾਰੀਆਂ ਪੁਗਾਉਂਦੀ ਮਿਲੀ
ਰੁੱਸੇ ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦੀ ਮਿਲੀ
ਦਗਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ
ਦਿਲੋਂ ਵੀ ਇਹ ਲਾਹੁੰਦੀ ਮਿਲੀ
ਦੇਵੇ ਹੌਕਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ
ਦੂਰ ਮਜਬੂਰ ਨੇ
ਪਾਲੇ ਹੋਏ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਇਹ
ਜ਼ਹਿਰ ਮੁਕਾਉਂਦੀ ਮਿਲੀ
ਮੇਰੀਆਂ ਉਡੀਕਾਂ ਨੂੰ ਜੇ
ਬੂਰ ਪਵੇ ਵਸਲਾਂ ਦਾ
ਦੂਰੀਆਂ ਦਾ ਉਦੋਂ ਹੀ ਇਹ
ਸੂਲ ਚੁਭਾਉਂਦੀ ਮਿਲੀ
ਮਿਲੀ ਹਰ ਸ਼ਾਮ ਮੈਨੂੰ
ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਉੱਤੇ
ਹਰ ਸੁਬਹਾ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ
ਚੋਗ ਚੁਗਾਉਂਦੀ ਮਿਲੀ
ਮੌਲਾ ਜੇ ਤੌਫੀਕ ਦੇਵੇ
ਉਹਦੀ ਹੀ ਰਜ਼ਾ 'ਚ ਚੱਲਾਂ
ਉਸੇ ਦੀ ਹੀ ਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਹਾਂ ਇਹ ਰਲਾਉਂਦੀ ਮਿਲੀ
ਕਲਮ ਮੇਰੀ ਨੂੰ ਰੱਬਾ
ਬਲ ਮਿਲੇ, ਛਲ ਨਹੀ
ਮਾਲਕਾ ਇਹ ਅੱਠੋ ਪਹਿਰ
ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦੀ ਮਿਲੀ
-ਰੇਣੂ-
Sunday, May 31, 2009
ਹੈ ਤੇ ਸੀ ਦਾ ਫਰਕ .......
ਹਨੇਰੀ
ਜੱਦ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ
ਪੱਤੇ ਝੜ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ 'ਚ
ਕਈ ਰਿਸ਼ਤੇ ਝੜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਸ਼ਾਇਦ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੁੰਦਾ ਹੋਣਾ
ਕੁਦਰਤ ਦਾ
'ਹੈ' ਨੂੰ 'ਸੀ' ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੁੰਦੇ
ਬਹੁਤੀ ਦੇਰ ਨਹੀ ਲਗਦੀ
'ਹੈ' ਨੂੰ 'ਹੈ' ਰੱਖਣ ਵਿਚ
ਲਗਦਾ ਹੈ
ਸਿਰ੍ਫ ਮੋਹ!!
ਤੇਰੇ ਖਤ
ਅੱਜ ਵੀ ਸਾਂਭ ਰੱਖੇ ਨੇ
ਚਾਹੁੰਦੀ ਤਾ ਜਲਾ ਦਿੰਦੀ
ਜਾਂ ਵਹਾ ਦਿੰਦੀ
ਉਂਝ ਪਤਾ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਹੈ
ਕਿ ਭਵਿੱਖ
ਕਾਰ ਦੇ ਫ੍ਰਂਟ ਵਿਯੂ ਮਿਰਰ ਵਾਂਗ ਹੈ
ਜਿਸ ਤੇ ਹੀ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਤੇ ਅਤੀਤ
ਬੈਕ ਵਿਯੂ ਮਿਰਰ ਵਾਂਗ
ਜਿਸ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰਖਨੀ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਖਤ
ਬੈਕ ਵਿਯੂ ਮਿਰਰ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਰਖਦਿਆਂ
ਮੈਨੂੰ ਫ੍ਰਂਟ ਵਿਯੂ ਮਿਰਰ ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਦੇ ਨੇ
ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਸੇਧ ਦੇਣ ਖਾਤਿਰ
ਤੇਰੇ ਇਹ ਖਤ
ਸਾਂਭ ਰੱਖੇ ਨੇ
ਅੱਜ ਵੀ!!!
ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਵਣਜ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਵੇਂ ਆ ਖਲੋਇਆ
ਪੁੱਛਦਾ ਨੈਣਾਂ ਦੀ ਵਣਜਾਂ ਚੋਂ
ਕੀ ਪਾਇਆ ਤੇ ਕੀ ਤੂੰ ਖੋਇਆ
ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਨੇ ਵਣਜ ਕਸੂਤੇ
ਲੁੱਟ ਜੇ ਬੰਦਾ ਸੁੱਤੇ ਸੁੱਤੇ
ਜਾਂ ਤਾਂ ਨੈਣੀਂ ਨਿੰਦਰ ਨਾਹੀਂ
ਜਾਂ ਨਿੰਦਾਂ ਚੋਂ ਖਾਬ ਵੀ ਮੋਇਆ
ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਇਹ ਵਣਜ ਨਿਰਾਲੇ
ਜੋ ਵੀ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪਾਲੇ
ਦਿਨੇ ਤਪੇ ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗੂ
ਰਾਤੀਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰੋਇਆ
ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਇਹ ਵਣਜ ਅਨੋਖੇ
ਪੀੜਾਂ ਡਾਹਡੀਆਂ ਦੁਖ ਵੀ ਚੋਖ਼ੇ
ਇਹਨਾਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿਚੋ ਤਰ ਕੇ
ਅੱਜ ਤਾਈਂ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋਇਆ
ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਇਹ ਖੇਡ ਅਜੀਬ
ਅਖੋਂ ਦੂਰ ਜੋ ਦਿਲੋਂ ਕਰੀਬ
ਨੈਣਾਂ ਥਾਨੀ ਦਿਲ 'ਚ ਉਤਰਿਆ
ਹੰਜੂ ਬਣ ਉਹ ਵਾਪਿਸ ਹੋਇਆ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ ਚੰਦਰਿਆ
ਰੋਜ ਇੰਜ ਤੂੰ ਆਇਆ ਨਾ ਕਰ
ਆਪਣੇ ਨੈਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁੰਞੇ ਕਰ
ਜਾ ਪਲਕਾਂ ਦਾ ਬੂਹਾ ਢੋਇਆ.....
ਅਹਿਸਾਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ
ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠੀ ਤਾਂ ਉਹੀ ਰੋਜਮਰਾ ਦੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਸੀ. ਖਾਨਾ ਬਣਾਨਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਆਟਾ ਗੁੰਨਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ . ਆਟਾ ਗੁੰਨਦਿਆਂ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਜੋ ਮਾਮੀ ਜੀ ਕੱਲ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਆਟਾ ਗੁੰਨਨਾ ਉਹਨਾ ਨੇ ਹੀ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ..... ਫਿਰ ਹੋਰ ਵੀ ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਸਿਲਸਿਲੇ ਤੁਰ ਪਏ..ਐਨੇ ਨੂੰ ਸ੍ਕੂਲ ਬੱਸ ਦੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵਾਪਿਸ ਅੱਜ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ. ਹੁਣ ਫਿਰ ਆਫਿਸ ਵਿਚ ਹੀ ਹਾਂ.. ਅਤੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਹਾਂ ਕਿ ਏ.ਸੀ. ਆਫੀਸਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਧੁੱਪ ਛਾਂਹ ਦੇ ਅਹਿਸਾਸ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚੋਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਅਹਿਸਾਸ ਵੀ ਮੁੱਕਦੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
Sunday, April 12, 2009
ਤਾਣਾ - ਬਾਣਾ ......................
ਗਵਾਹ ਸੋਚਾਂ ਦੇ
ਸੋਚ
ਜ਼ਹਿਨ ਦੀ ਉਥਲ ਪੁਥਲ
ਜ਼ਹਿਨ
ਘਰ ਅੱਧੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਖਵਾਹਿਸ਼ਾਂ ਦਾ
ਖਵਾਹਿਸ਼ਾਂ
ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾ-ਮਨਜ਼ੂਰ ਲਕੀਰਾਂ
ਲਕੀਰਾਂ
ਕਸ਼-ਮ-ਕਸ਼ ਤਕਦੀਰ ਤੇ ਤਦਬੀਰ ਦੀ
ਕਸ਼-ਮ-ਕਸ਼
ਦਿਲ ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ
ਦਿਮਾਗ ਹਾਨੀ ਸੱਚ ਦਾ
ਸੱਚ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਅੱਪੜਨਾ
ਮੰਜ਼ਿਲ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਗਡੰਡਿਆਂ ਰਾਹਾਂ ਦੀਆਂ
ਰਾਹ
ਗਵਾਹ ਸੋਚਾਂ ਦੇ
........................
............................
....................................
Friday, March 13, 2009
ਗੱਲ ਕਰੋ
ਬਾਤਾਂ ਅੱਜ ਦੇ ਦੌਰ ਦੀਆਂ
ਛੱਡੋ ਵੀ ਹੁਣ ਪਿਆਰ ਮੁਹੱਬਤ
ਕੋਈ ਵਿਹਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ
ਘੜ ਕੇ ਦੇ ਦੇਵੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਥਾਂ ਪਿੱਤਲ ਨੂੰ
ਇਸ ਮਹਿੰਗਾਈ ਵਾਲੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ
ਉਸ ਸੁਨਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ
ਨਿਜ ਤੋਂ ਪਰ ਦੀ ਵਾਟ ਸੀ ਲੰਮੀ
ਪਰ ਤੋਂ ਨਿਜ ਦੀ ਵਾਪਸੀ
ਪਾ ਦਿੱਤਾ 'ਜਿਸ' ਚੱਕਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚ
'ਉਸ' ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ
ਦਮ ਸੀ ਭਰਿਆ ਕਰਦਾ ਉਹ ਜੋ
ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ ਦਾ
ਗੱਲ ਜਿੱਥੇ ਆ ਮੁੱਕ ਗਈ ਹੈ
ਉਸ ਤਕਰਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ
ਵਕ਼ਤ ਤਾਂ ਮਰਹਮ ਬਣ ਹੀ ਜਾਂਦਾ
ਛੋਟੇ ਵੱਡੇ ਜ਼ਖਮਾਂ ਦਾ
ਪਰ ਉਹ ਘਾਵ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਜਿਸਨੇ
ਉਸ ਔਜ਼ਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ
ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ ਸੀ ਚਾਅਵਾਂ ਵੀ ਜੱਦ
ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਵਾਂਗੂ ਹੀ
ਸਾੜ ਕੇ ਕੋਲਾ ਕੋਲਾ ਕਿੱਤਾ
ਉਸ ਅੰਗਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ
ਕਹਿ ਕੇ ਨਾ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਬਣਦਾ
ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਹੋ ਗਈ
ਨੇੜੇ ਲੈ ਆਈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ
ਉਸ ਦਰਕਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ
ਦਮ ਵੀ ਦੱਸੋ ਕਿੰਨਾ ਹੋਣਾ
ਗਾਰੇ ਦੀਆਂ ਚਿਣਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਕੱਚਿਆਂ ਕੰਧਾਂ ਵਾਂਗ ਜੋ ਹਿੱਲ ਗਿਆ
ਉਸ ਇਤਬਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ
ਆ ਕੇ ਗੁਜ਼ਰ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਝੱਖੜ
ਨਾ ਦੇ ਮਨਾਂ ਸਫਾਈਆਂ ਤੂੰ
ਨੀਤ ਮੇਰੀ ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰੋ ਜੋ
ਗਮ-ਗੁਸਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ
Monday, March 9, 2009
ਸਿਫ਼ਰ
ਸਿਫ਼ਰ
ਜਿਸ 'ਚ
ਜੋੜ
ਘਟਾ
ਜ਼ਰਬ
ਤਕਸੀਮ
ਕੁਛ ਵੀ ਕਰੀ ਜਾਓ
ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ..
ਇਨ੍ਸਾਨ ਦਾ ਵੀ ਮੁੱਲ
ਕਿਸੇ ਸਿਫ਼ਰ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ
ਲੋੜ ਹੈ
ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਦੇਣ ਦੀ
ਕਿ
ਸਿਫ਼ਰ
੧ ਤੋਂ ਬਾਦ ਲਗਦਾ
ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ..........
Monday, February 9, 2009
ਖਵਰੇ ਕੀ ਹੋਇਆ
ਕਲਮ ਦੇ ਅੱਖਰ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਕਈ ਵਾਰੀ ਤਾਂ ਇੰਝ ਵੀ ਹੁੰਦਾ
ਵਗਦੇ ਦਰਿਆ ਸੁਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਤੁਰਦੇ ਤੁਰਦੇ ਲੰਬੇ ਰਸਤੇ
ਅਗਲੇ ਮੋੜ ਤੇ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਪੱਤੇ ਜਿਓਂ ਪਤਝਰ੍ਹ ਦੀ ਰੁਤ ਵਿਚ
ਪੇੜਾਂ ਨਾਲੋਂ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਸੁੰਨ ਜਿਹੀ ਆ ਬਹਿੰਦੀ ਤਨ ਤੇ
ਗਮ ਜਦ ਮਨ ਵਿਚ ਲੁਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਰੇਤ ਦੇ ਸਿਰਜੇ ਹੋਏ ਘਰੋਂਦੇ
ਇੱਕ ਠੋਕਰ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਹੁਣ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਪਰਤਾਂ ਥੱਲੇ
ਭਾਵ ਅੰਦਰ ਦੇ ਛੁਪ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਤੂੰ ਵੀ ਆ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾ ਇਕ ਦਿਨ
ਸਾਹ ਮੁਕਦੇ ਮੁਕਦੇ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
Thursday, December 25, 2008
ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ
ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ
ਵਿਆਕਰਣ ਵਿਚ ਪਿਹਲਾਂ ਹੀ ਮਿੱਥੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ
ਜਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਹੀ ਗੁੱਝੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ …
ਅੱਖਰ, ਜੋ ਕਦੀ ਅਲੰਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਸੀ,
ਅੱਜ ਉੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਹੀ ਅਰਥ
ਅਪਮਾਨਿਤ ਕਰਦੇ ਨੇ !
ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ
ਪੱਥਰ ਧਰਨ ਨਾਲ ਨਹੀ ਦੱਬਦੀ ;
ਪਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸੜੀ ਹੋਈ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵੀ
ਖੁਸ਼ਨੁਮਾ ਨਹੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ..
ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਇੰਜ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਓ !!
ਏਹ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕੇ ਇਹ ਅੱਖਰ
ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਅਪਮਾਨ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ,
ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ
ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਦਾ,
ਕ਼ਾਤਿਲ ਸਾਬਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ !!!
ਜੁਗਨੂ ਦੀਵਾ ਤਾਰਾ ਚੰਨ...
ਨਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਖੈਰ ਹੈ
ਮੰਜ਼ਿਲ ਸਰ ਕਰਨ ਨੂੰ
ਇੱਕ ਜੁਨੂਨ ਚਾਹੀਦੈ
ਇੱਕੋ ਚਿਣਗ ਬੜੀ ਹੈ
ਮੱਠਾ ਮੱਠਾ ਧੁਖਣ ਨੂੰ
ਅੱਖਰ ਬਣ ਉੱਕਰਨ ਨੂੰ
ਇੱਕ ਸਕੂੰ ਚਾਹੀਦੈ
ਕੋਈ ਤਰੰਗ ਨਾ ਰਹੀ
ਪੱਥਰ ਦੇ ਬੁੱਤਾਂ ਉੱਤੇ
ਸੁੱਚੀ ਕਿਲਕਾਰੀ ਨੂੰ
ਇੱਕ ਮਾਸੂਮ ਚਾਹੀਦੈ
ਅੱਡਿਆਂ ਚੁੱਕ ਤੱਕਦੇ ਨੇ,
ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਵੱਟੇ ਨੇ
ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਸੇਧਨ ਨੂੰ
ਇੱਕ ਮਜ਼ਮੂਨ ਚਾਹੀਦੈ
ਇਹ ਨਾ ਸੋਚੀਂ
ਝੱਖੜ ਖਿਲਾਰ ਗਿਆ ਮੈਨੂੰ
ਲਹੂ ਦੇ ਗੇੜ੍ਹ ਨੂੰ
ਬੱਸ ਇਕ ਹਲੂਣ ਚਾਹੀਦੈ
ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ ਸੋ ਹੋਣਾ ਹੈ .........
ਪਿਆਰ ਤੂੰ ਕਿਥੋਂ ਪਾਏਂਗਾ ?
ਚਖ ਲੈ ਇਸਦਾ ਸਵਾਦ ਕਸੈਲਾ
ਓਹੀ ਕੱਟਣਾ, ਜੋ ਬੋਣਾ ਏ !
ਦੇ ਨਾ ਸਕੇ ਮੁਸਕਾਨ ਕਿਸੇ ਨੂੰ,
ਹੰਝੂ ਵੀ ਕਦੀ ਦੇਵੀਂ ਨਾ ,
ਪਾ ਨਾ ਸਕੇਂ ਜੇ ਖੁਸ਼ੀ ਝੋਲੀ 'ਚ ,
ਹਾਸੇ ਕਿਓਂ ਤੂੰ ਖੋਹਣਾ ਏ ?
ਕੱਦਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਉੱਚੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ
ਕੰਧਾਂ ਆਪਣੇ ਵਜੂਦ ਦੀਆਂ ,
ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਹੀ ਸੁਣਨੀ ਪੈਣੀ ,
ਕੱਲ ਨੂੰ ਕੱਲਿਆਂ ਰੋਣਾ ਏ!
ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਪਾਸੇ ਫੜ ਕੇ
ਬਿਸਾਤ ਬਣਾਵੇ ਚੌਪੜ ਦੀ,
ਮਿੱਟੀ ਹੈ ਤੂੰ, ਮਿੱਟੀ ਬਨਣਾ
ਵਕ਼ਤ ਦੇ ਹੱਥ ਦਾ ਖਿਡੌਣਾ ਹੈਂ !!
ਖੇਡ ਕੇ ਚਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਚਾਲਾਂ
ਕਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੇਹ ਤੇ ਮਾਤ ਦੇਵੇਂ ?
ਵੱਡਾ ਸਭ ਤੋਂ 'ਕਰਤਾ ਪੁਰਖ '
ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ ਸੋ ਹੋਣਾ ਹੈ !!!
ਬਿਜਲੀ ਕੜਕੇ, ਬੱਦਲ ਗਰਜੇ
ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਹੋਵੇ,
ਮੈ ਨੀ ਥਕਨਾ, ਮੈ ਨੀ ਰੁਕਣਾ
ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਮੇਰਾ ਬਿਛੋਣਾ ਹੈ !!
ਜੀਵਨ ਰੁੱਖ........
ਅੱਜ ਫੇਰਇੱਕ ਪੱਤਾ ਝੜ ਗਿਆ
ਸਮੇਂ ਨਾਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਅੱਗੇ ਬੇਵੱਸ...
ਗਿਲਾ ਮੌਸਮ ਦੀ ਇਸ ਬੇਰੁਖੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ,
ਹਾਂ ;ਉਸ ਆਰੀ ਤੋਂ ਜਰੂਰ ਹੈ
ਜਿਸ ਦੀ ਹੱਥੀ
ਮੇਰੇ 'ਚੋਂ ਹੀ ਬਣੀ..
ਮੇਰੇ ਹਰ ਪੱਤੇ ਦੇ ਝੜਣ ਤੋਂ ਬਾਦ
ਤਿਆਰ ਹੈ
ਮੇਰਾ ਹੀ ਕ਼ਤਲ ਕਰਨ ਨੂੰ.....
ਸੁਲਗਦੇ ਸੰਦਲ.........
ਪਾਗਲ ਹਵਾ
ਜਦ ਵੀ ਆ ਕੇ ਮੇਰੀ ਸੋਚਾਂ ਦਾ
ਪੱਲਾ ਖੜਖੜੌਂਦੀ ਹੈ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਕੇ ਹੁਣ ਉਹ ਵਗਦੀ ਹੈ
ਕਿਸੇ ਮੁਖਾਲਿਫ ਦਿਸ਼ਾ 'ਚ….
ਪੀਲਾ ਜਿਹਾ ਚੰਨ,
ਜੋ ਜਰੀਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਸੁਨੇਹੇਆਂ ਦੇ ਅਦਲ ਬਦਲ ਦਾ…
ਮੇਰੇ ਹੰਜੂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਵੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ…
ਇਕ ਨਾਮ ਜੋ ਖਾਲੀ ਵਰਕੇ ਦੇ ਹਾਸ਼ੀਏ 'ਚ
ਅਕਸਰ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ…..
ਸਮੇ ਦੀ ਸੀਲਣ ਨੇ ਅੱਜ ਉਹ ਵੀ ਲੀਰੋ ਲੀਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ...
ਇੱਕ ਨਦੀ ਜੋ ਨਿਕਲੀ ਸੀ
ਸਾਗਰ ਦੇ ਮਿਲਣ ਲਈ
ਮਰੁਥਲ ਦੀ ਗਰਮ ਰੇਤ ਵਿਚ ਹੀ ਗੁਮ ਹੋ ਗਈ..
ਇਕ ਲੜ੍ਹ ਜੋ ਜਗਦੀ ਸੀ
ਦੋਨੋ ਸਿਰਿਆਂ ਤੋਂ...
ਐਸੀ ਜਲੀ ਕੇ ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ
ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੇਕ 'ਚ ਸੜ ਕੇ ਸ੍ਵਾਹ ਹੋ ਗਈ ...
ਯਾਦਾਂ ਉਸ ਸੁਲਗਦੇ ਸੰਦਲ ਵਾਂਗ ਨੇ
ਜੋ ਮਿਹਕ ਵੀ ਨੇ ਤੇ ਅੰਗਾਰ ਵੀ!!!